باد هرجا بخواهد می وزد: نام دوم فیلمی است از روبر برسون (نام اصلی آن "یک زندانی محکوم به مرگ گریخت" است) که من پیش تر، از این نام برای نگارش مقاله ای در باره ی برسون استفاده کرده بودم... و البته نام کتابی است از بابک احمدی درباره ی همین فیلمساز، و بیش از همه، جمله ای است بیان گر تسلیم ناپذیری و پایداری... که بنا شد نام وب نوشته های جدید من هم باشد.
...
به گمانم برای شروعی دوباره (احتمالا با یک فوتوبلاگ) زمان خوبی باشد، چرا که امشب سالروز تولد من است و شب سال نوی (واقعی) من: بیست و سه سال گذشت
